maandag 6 november 2017

Recensie Sophia Drenth - Vonnis, Bloedwetten #1


Sophia Drent, Staaldruk

Vroeger las ik heel veel fantasy en vooral boeken over vampiers heb ik verslonden. Op een gegeven moment was het echter genoeg, ik was denk ik een beetje overvoerd met het onderwerp. Toen Nienke Pool me vroeg of ik Bloedwetten wilde lezen van Sophia Drenth had ik daar geen speciale verwachtingen van. Het boek zou wat aan de zware kant zijn, toch was ik wel getriggerd toen ik wat recensies had opgezocht. Daarnaast was het ook een boek van eigen bodem en daar heb ik toch ook zeker een zwak voor. Vol goede moed ben ik begonnen en ik moet zeggen dat het niet zo heel vaak voorkomt dat ik echt ondersteboven ben van een boek!








Hoofdpersoon in Bloedwetten is raadsheer Roan Storm, ook wel Rode Storm of Rode genoemd vanwege zijn rode haar. Hij zet zich met hart en ziel in om zijn stad Stede vrij te maken van de bloedroof gepleegd door de Ath’vacelli ofwel de Gemaakten. Zij zijn onsterfelijk, maar wel afhankelijk van levend bloed. Storm verloor alles wat hij liefhad aan de bloeddorst van deze wezens en met zijn wet probeert hij hun soort uit te roeien. Door in de raadszaal een Gemaakte te executeren met het door hem ontwikkelde staalpistool zet hij zijn eigen lotsbestemming in gang. Hij wordt ontvoerd en meegenomen naar het Gemaakte Land waar hij opnieuw wordt geboren als Ath’vacelli. Hoe kan Storm zijn positie als raadsheer handhaven en zijn Bloedwet nog toepassen nu hij één van hen is geworden?

"Gemaakten stierven zelden door bloedgebrek. Ze konden jaren-eeuwen (...) rusten. Daar kwamen de geruchten vandaan dat ze levende doden waren. Ze waren echter allesbehalve dood. Nooit werkelijk gestorven. Nee, tijdens hun transformatie werden ze voor een tweede keer geboren, als een betere versie van het leven dat ze voorheen hadden bezeten."

In eerste instantie klinkt Bloedwetten als weer een variatie op het Vampier thema, maar er zijn meerdere elementen aanwezig dat dit boek anders maakt. Sophia Drenth beschrijft uitvoerig hoe een mens verandert in een Gemaakte. In het grottenstelsel, het thuis van de Ath’vacelli, bestaan broedcellen waar de transformatie plaatsvindt door Mega, de moeder van alle Gemaakten. De mens heeft zelf een mate van invloed op dit proces, de uitkomst van de transformatie kan leiden tot een monsterlijke of juist geheel menselijke vorm. Nadat Storm is veranderd wordt duidelijk dat de mens tegenover de Gemaakte niet een kwestie is van of zwart of wit. Storm wordt daar zelf het voorbeeld van wanneer hij ervoor kiest om alleen maar te leven van zijn eigen bloed. Zijn vriend professor Greifswald maakt van zijn bloed een poeder, bloedpulver, zodat Storm niet het bloed hoeft te “roven” van anderen. Storm past zijn wet aan waarmee met behulp van bloedpulver een einde gemaakt kan worden aan de bloedroof, en waardoor de Gemaakten een plek kunnen krijgen in de samenleving. Tot zijn afgrijzen moet Storm constateren dat ook bloedpulver enorme risico’s met zich mee brengt. Het bloed van de Gemaakten heeft bijzondere eigenschappen en werkt voor mensen verslavend en opeens is Storms oplossing een probleem geworden.

De vampier vormde wellicht wel de inspiratie voor Bloedwetten, maar Sophia Drenth is er volledig in geslaagd er een andere, eigen draai aan te geven. Het boek bezit eigenheid en dat komt ook door de sfeer die wordt neergezet door het verhaal te plaatsen in een andere eeuw en de schrijfstijl daar aan aan te passen. Deze formele en wat ouderwets aandoende stijl is even wennen, maar past zo verschrikkelijk goed bij het boek waardoor het verhaal echt tot leven komt. Ook de karakters zijn binnen deze context helemaal op hun plaats. Alle personages, van Roan Storm als hoofdpersoon tot de diverse bijfiguren hebben een eigen identiteit. De strijd die Storm moet voeren om zijn menselijkheid te behouden terwijl zijn lichaam iets heel anders van hem verlangt is intens, ontroerend en heel invoelbaar. Tegelijkertijd maakt deze strijd hem meer menselijk dan de verbitterde en depressieve man die hij was vóór zijn transformatie.
Sophia Drenth, Bloedwetten

Ik heb zo erg genoten van Bloedwetten, het was niet voor niets genomineerd voor de Hebban Award 2015 en won ook de Bastaard Fantasy Award. Het is zo geweldig om te ontdekken dat een boek waarvan je van te voren geen speciale verwachtingen hebt je zo weet te raken. De creativiteit waarmee de wereld  is vormgegeven, de energierovende innerlijke strijd van de hoofdpersoon en de aan het verhaal aangepaste schrijfstijl maken van Bloedwetten een heel bijzonder boek. En zo blij ben ik dat ik nog geen afscheid hoef te nemen, maar me kan verheugen op het lezen van het tweede deel. Bedankt Nienke en Sophia, zonder jullie had ik deze boeken misschien wel gemist!


Sophia Drenth - Bloedwetten #1: Vonnis 
392 blz.
uitgeverij Staaldruk
ISBN: 978492099235

Geen opmerkingen:

Een reactie posten