"I was born with a reading list I will never finish"

vrijdag 29 januari 2016

Recensie Mary Kubica - Zo'n lief meisje (Pretty Baby)

Voor Vrouwenthrillers las ik Zo'n lief meisje van Mary Kubica.
In mei vorig jaar debuteerde de Amerikaanse Mary Kubica met The Good Girl, een titel die opmerkelijk genoeg in veel vertalingen onveranderd is gebleven. Ze ontving hiervoor lovende kritieken waardoor de verwachtingen voor haar tweede boek hoog waren. Het boek heeft in ieder geval, vooral door de in het oog springende titel, een opvallende cover.

Mary Kubica

In Zo'n lief meisje worden de gebeurtenissen verteld vanaf het moment dat de levens van filantroop Heidi en de dakloze Willow elkaar kruisen. Op een regenachtige dag ziet Heidi ze voor het eerst op het station: het magere, verwaarloosde meisje met een baby op haar arm. Ze aarzelt, maar doet toch niks. Het tweetal blijft haar echter de hele dag bezighouden en wanneer ze hen opnieuw tegenkomt besluit ze actie te ondernemen. Ze neemt het stel mee naar huis voor een bad en een goede maaltijd. Haar man Chris en dochter Zoë zijn niet zo enthousiast over haar nieuwe "liefdadigheidsproject". Chris maakt zich vooral zorgen om hun eigen veiligheid en huurt een privédetective in om meer over Willow te weten te komen. Terwijl Zoë zich terugtrekt op haar kamer en Chris continue op zakenreis is, raakt Heidi steeds meer geobsedeerd door de baby. Heidi en Willow raken in een isolement en opeens is het niet meer duidelijk uit welke hoek het gevaar nou eigenlijk komt.

Het verhaal wordt verteld vanuit drie verschillende perspectieven die elkaar afwisselen. Via Heidi en Chris volg je als lezer de gebeurtenissen in het hier en nu, terwijl Willows perspectief juist vanuit haar verleden start. Deze verhaallijnen komen uiteindelijk samen in een onvermijdelijke climax. Onvermijdelijk en dramatisch, want dat de situatie niet goed kan aflopen is vanaf de eerste bladzijden al meteen duidelijk. Een toevallige ontmoeting zet een proces in gang dat onomkeerbaar lijkt te zijn. Zo een lief meisje is geen boek dat veel spanning oproept tijdens het lezen, wel veel vragen. Stukje bij beetje komt de lezer meer te weten over Willows achtergrond en elk stukje roept weer nieuwe vragen op. Na elk hoofdstuk denk je wel te weten hoe het zit met haar en de baby, maar de werkelijkheid blijkt dan toch heel anders in elkaar te zitten. Ondanks het feit dat de kritische lezer bij sommige details wat vraagtekens zal zetten wat betreft de geloofwaardigheid, zit de plot redelijk goed in elkaar. 


De schrijfstijl van Mary Kubica is over het algemeen erg prettig, al wordt het af en toe wat langdradig waardoor de vaart er soms uitraakt. Het is haar wel gelukt om op een geloofwaardige manier de gebeurtenissen te laten ontsporen, waardoor het voelbare naderende onheil plotseling heel dringend wordt. Geen typische thriller dus. Niet alleen vanwege het ontbreken van de spanning, maar vooral ook door de zware thema’s die behandeld worden in dit boek. Er gebeuren soms vreselijke dingen in het leven van mensen waarbij draaglast en draagkracht niet altijd met elkaar in evenwicht zijn . Zo een lief meisje beschrijft wat er kan gebeuren wanneer dit evenwicht uit balans raakt en is daardoor een behoorlijk indrukwekkend verhaal geworden.

1 opmerking: