"I was born with a reading list I will never finish"

maandag 19 februari 2018

Recensie Daniel Cole - Marionet

Summary Ik las Marionet en ontmoette de auteur.
Daniel Cole, Marionet, Hangman, LS

Net als de rest van de wereld waarschijnlijk kon ik niet wachten om Marionet, de tweede van Daniel Cole, te lezen. De auteur was voor de promotie van het boek een paar dagen in Nederland en namens Vrouwenthrillers kreeg ik de geweldige kans om met hem te spreken in Amsterdam. Daardoor werd ik ook al sneller dan ik had verwacht in staat gesteld het boek te lezen. Gelukkig had ik het  uit en mijn recensie al geschreven voordat ik de man erachter ontmoette, want het is moeilijk om nu nog objectief te zijn. Daniel Cole is een hartstikke enthousiaste, ontwapenende man die een enorme gun factor oproept. Het was echt fantastisch om hem te ontmoeten, een foto te mogen nemen en Marionet door hem van een persoonlijke boodschap te laten voorzien!







Wolf is van het toneel verdwenen en Emily Baxter is inmiddels gepromoveerd tot hoofdinspecteur. Terwijl ze al genoeg op haar bord heeft liggen krijgt ze bezoek van de FBI en de CIA. Een opvallende moord en zelfmoord heeft plaatsgevonden in New York. Een man is opgehangen aan een brug met het woord “Lokaas” in de borst gekerfd. Zijn moordenaar, met het woord “Pop” op dezelfde plaats gekrast, heeft zich na de daad van de brug geworpen. Alhoewel de moorden een duidelijke verwijzing zijn naar de Lappenpopmoorden denkt Baxter aan een copycat en is niet echt ge├»nteresseerd. Wanneer zich echter in Engeland een soortgelijk scenario afspeelt wordt Baxter naar Amerika gestuurd. Meer moorden volgen zich in hoog tempo op aan beide zijden van de oceaan, steeds met een Lokaas en een Pop. Waarom plegen de Poppen zelfmoord en belangrijker: wie trekt er aan de touwtjes van deze marionetten?

Marionet voelt als een logische opvolger van Ragdoll. De cover is weer net zo mooi en past wat design betreft perfect bij het eerste boek. Wanneer de uitgeverij dit idee aanhoudt zullen de boeken straks prachtig staan in de boekenkast. Er is ongeveer anderhalf jaar verstreken sinds de Lappenpopmoorden, maar het houdt de gemoederen in de wereld wel nog steeds bezig. De start van het boek is kalm met een kleine, maar wel gemene, twist. Dan gaat de auteur los en beland je als lezer in een soort achtbaan van gebeurtenissen die elkaar in een heel hoog tempo opvolgen. De plot is in Marionet wellicht net iets minder gecompliceerd dan in Ragdoll, maar zorgt tijdens het lezen voor genoeg hoofdbrekens. Er vallen weer meer dan genoeg doden en sommigen daarvan kunnen zich meten met het inmiddels beroemde lijk uit Ragdoll.

Belangrijk in het boek zijn zeker weer de personages. Waar Wolf de hoofdrol speelde in Ragdoll, is Marionet Baxters boek. Ze is nog steeds kortaangebonden, met weinig geduld en een hoop zwarte humor, maar toch voelt ze minder als een nachtmerrie dan in het eerste boek. Ze ontwikkelt zich langzaam in een vrouw die in staat is om naar haar eigen gedrag te kijken en welk effect ze hiermee op anderen heeft. Haar loyaliteit wordt ook in Marionet op de proef gesteld en met haar keuzes laat ze zien dat haar hart ondanks alles echt wel op de goede plaats zit. Ook Alex Edmunds speelt weer een belangrijke rol als de onmisbare sparring partner van Baxter. Hij is voor het welzijn van zijn gezin weer teruggekeerd naar Fraude, maar hij is er niet gelukkig en beseft ook wel dat zijn talenten daar verspild worden. Edmunds is erg belangrijk voor het verhaal, niet slechts als verbindende factor tussen de boeken, maar ook omdat hij de enige persoon is waar Baxter echt volledig op kan vertrouwen. Er worden ook twee nieuwe personages geïntroduceerd in de vorm van Damien Rouche en Elliot Curtis, de federale agenten uit de VS. Hoewel Emily Baxter het perspectief bepaalt in Marionet is het toch vooral agent Rouche die de plot voortdrijft. Het lijkt door alle actie en vaart bijna onmogelijk om gelaagdheid aan te brengen in de karakters, maar dat is Daniel Cole wel gelukt. Wie daders zijn en wie slachtoffers valt niet te zeggen in dit boek. Mensen kunnen een zelfde soort ellende te verwerken krijgen in hun leven, maar het valt niet te voorspellen wie daardoor over een grens wordt geduwd en wie niet.


Daniel Cole, Marionet, Amsterdam
Ook de donkere humor ontbreekt niet, Marionet zit er weer vol mee. Niet alleen in de gesprekken tussen de personages, het hele boek ademt een soort sarcastische humor die je als lezer vaak hardop laat lachen. Ragdoll en Marionet zijn onderdeel van een drieluik en de cliffhanger in Marionet zal elke fan onvermijdelijk weer naar de boekhandel doen rennen voor het afsluitende boek. Ik wel in ieder geval, ik ben dol op dit soort boeken. Zoveel actie en wendingen, een niet al te gemakkelijke plot, misselijkmakende moorden en scherpe dialogen waar je om moet lachen.

Marionet is een thriller vol actie, plotwendingen, groteske moorden, vaart en een grote dosis humor dat allemaal leest als een film.


Daniel Cole - Marionet (Hangman)
399 blz.
uitgeverij Luitingh Sijthoff
ISBN: 9789024576005

Geen opmerkingen:

Een reactie posten